Z uporem wybierałam różane motywy, romantyczne ogrody, kwiatowe ornamenty, stare angielskie klimaty. Nie dlatego, że „róże były ładne”. Dlatego, że one niosły obraz świata, który chciałam stworzyć. Dzisiaj nazwałabym to projektowaniem tożsamości przez obraz.

Nie chodzi o to, żeby zrobiło się ładnie. Przez lata uczyłam kobiety techniki. Jak namalować równy cień, przytwierdzić papier, stworzyć piękny przedmiot. I to wszystko było ważne – to ważny początek drogi. Ale twórczość zaczyna działać, kiedy przestajesz pytać: „jak to zrobić?” – a zaczynasz pytać: „co chcę opowiedzieć? Jaką zmianę mogę powołać do życia?”

To jest ten moment. Moment przełomu — dla mnie, dla mojej pracy i dla każdej z Was, która zatrzymała się na życiowym zakręcie i pyta: „Co dalej? Dziś wiem trochę więcej. Nie chodziło tylko o zmianę nazwy. Nie chodziło nawet o to, że przestałam być „panią od papierów”